Farz edin ki bir kadınla evlenmeyi düşünüyorsunuz… Bu kadın, dış görünüşü itibariyle çok hoşunuza gitmiş, zâhirî duruşuyla sizi cezb etmiştir. Ama bir süre sonra öğrendiniz ki o kadının çok aşırı derecede “aldatıcı olma” gibi bir özelliği var. Yani bu gün size göz kırpıyor, yarın bir başkasına…
Bu durumda ne yaparsınız?
Onun dış güzelliğine bakarak onunla evlenir misiniz, yoksa ondan alabildiğinize uzaklaşır mısınız?
Eğer onur ve şerefinizi kaybetmemiş biriyseniz elbette ki onunla evlenmez, ne halt olduğunu öğrendikten sonra ondan fersah fersah uzaklaşırsınız.
Şimdi, dünyanın da tıpkı bu kadın gibi olduğunu düşünün, desem, ne dersiniz?
Evet, dünya hayatı da tıpkı bu kadın gibi “çok aldatıcı”dır. Bu gün seninle gün geçirir, yarın mutlaka bir başkasının elinde olacaktır. O gerçekten de kendisine vurulanları hep aldatmıştır.
Onun böyle olduğunu onun mahiyetini en iyi bilen Allah söylemiştir:
وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَٓا اِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ
“Şu dünya hayatı aldatıcı bir faydalanmadan başka bir şey değildir.” (Hadid, 20)
Böylesine aldatıcı olmasına rağmen yine de dünya ile nikâhlanan, onunla evlenmeyi içine sindirebilenler var.
Seni aldatan bir kadını içine sindiremezken, seni aldatan bir dünyayı nasıl içine sindirebiliyorsun?