• İbn Abdilberr rahimehullah şöyle der:
“Sen, ‘biliyorum’ demeyi değil, ‘bilmiyorum’ demeyi öğrenmeye bak; zira ‘bilmiyorum’ dersen bilinceye dek sana öğretirler, ama ‘biliyorum’ dersen ‘bilmiyorum’ diyene kadar sana sorarlar.”[1]
• Ğazzâlî rahimehullah şöyle der:
“Bir kimse, bilmediği konularda Allah rızası için susarsa, bilerek konuşan kimsenin alacağı sevap kadar sevap alır. Çünkü bilmediğini itiraf etmek, nefse daha ağır gelen bir durumdur.” [2]
• Kadîm ulemamız da şöyle dermiş:
“Allah’tan korktuğu için bilmediği hususlarda susan kimse, Allah rızası için bildiği konularda konuşup fayda sağlayan kimse gibidir.”
[1] Câmiu Beyâni’l-İlmi ve Fadlihi, 2/55
[2] İhyâ, 1/69