Müslüman bir kul bazen çoluk-çocuğunu, ailesini veya etrafında eğitime muhtaç olan insanları yetiştirmek ister; bu sebeple onlara zaman harcar, emek verir, çabalar, gayret eder… Ancak kısa bir zaman içerisinde bunların neticesini bir türlü göremez. Böyle olunca da –ara ara– tüm çabasının boşa gittiği zehâbına kapılır.
Oysa hakikat böyle midir? Yani onun emekleri boşa mı gitmiştir?
Elbette ki hayır.
Harcadığı tüm çaba ve gayret aslında sabittir ve netice vermek için beklemektedir.
Bu neye benzer biliyor musunuz?
Tıpkı bir bambu ağacına… Bambu ağacı, tohumu toprağa dikildikten sonra tam dört yıl boyunca dibe doğru kök atar. Toprağın yüzeyinde ise sadece tomurcuğu gözükür. Görenler onun hiç büyümediğini zanneder! Ama beşinci yılından sonra toprak üzerinde bir anda öylesine büyür ki, ortalama kırk metre!
Evet, yanlış duymadınız, bir anda kırk metre.
İşte eğitim, talim ve terbiye de tıpkı bu ilginç ağaç gibidir. Harcanan her emek ân itibariyle dibe doğru kök atmaktadır ve günü geldiğinde yukarıya doğru harekete geçecektir; ancak bunun için kendisi için belirlenen süreyi doldurması gerekmektedir.
O nedenle, sakın ha çoluk-çocuğunuzu, aile efradınızı veya kendileriyle ilişki içerisinde olduğunuz insanları yetiştirirken verdiğiniz emeklerin, harcadığınız çabaların, ayırdığınız vakitlerin kaybolduğunu, boşa gittiğini, fayda vermediğini zannetmeyin. Bunlar, Allah’ın izniyle günü ve vakti geldiğinde sizi bile şaşırtacak oranda günyüzüne çıkacaktır.