Kadim Araplar, misafirlerine öyle bir önem verir, onların rahatını öylesine önemserlerdi ki, bu nedenle misafirlerini rahat ettirme noktasında üç kelime seçmişler ve onları bu kelimelerle karşılamışlardı:
1- Ehlen / أهلا
2- Sehlen / سهلا
3- Merhaba / مرحبا
Bu üç kelime de kendi içinde mükemmel anlamlara sahiptir. Şimdi kısaca bunların anlamlarına değinelim:
❶ “Ehlen” kelimesi: “Kendi ehlin sana nasıl hürmet ediyorsa, bizim ehlimiz de sana aynı şekilde hürmet eder. Ehlinde gibi ol” demektir.
❷ “Sehlen” kelimesi Arapçada “kolaylık” anlamına gelen “سهولة/suhûlet” kelimesinden alınmıştır. Anlamı: “Kendi evindeki isteklerin nasıl sana kolay geliyorsa, bizim evimizde de kolaydır. Bizim evimizde sana hiçbir zorluk yoktur” demektir.
❸ “Merhaba” kelimesi –ki bu kelime dilimizde de kullanılmaktadır– Arapçada “genişlik” anlamına gelen “رحاب/rihâb” kelimesinden türetilmiştir. Anlamı: “Kendi evinde nasıl geniş, rahat ve müsterih isen burada da aynı şekilde olabilirsin” demektir.
Kardeşlerimiz eğer bizim evlerimizde kendilerini kendi evlerindeki gibi rahat hissedemiyor, ihtiyaçlarını utana-sıkıla ancak dile getirebiliyorlarsa, bizim bu kardeşliğimiz İslam’ın öngördüğü ve tavsiye ettiği gerçek kardeşlik değildir. Yüzeyseldir, yapmacıktır veya –daha ağır bir ifadeyle– yalancıdır!
Kardeşlerimiz evlerimize geldiklerinde, karınları açsa, rahatlıkla söyleyebilmelidir. Banyo ihtiyaçları varsa, rahatlıkla arz edebilmelidir. Ağırlanmaya ihtiyaçları varsa, rahatlıkla dile getirebilmelidir…
İşte, ihtiyaçların böylesi rahatça dile getirilebildiği kardeşlikler gerçek kardeşliklerdir.
Ona ne kadar da muhtacız!