“Sahabiler, İran’ın meşhur şehirlerinden birisi olan Tüster’i fethettiklerinde orada Hürmüzan’ın hazineleri içerisinde Danyal aleyhisselâm’ın naaşını buldular. Tüster halkı, kuraklık olduğu zaman onun naaşını çıkarır ve onunla tevessül ederek kendilerine yağmur yağdırması için Allah’a dua ederlerdi. Sahabiler bu yanlışı yeryüzünden bütünüyle silmek için gündüz vakti 13 tane kabir açtılar, gece olunca da onu kabirlerden birine defnedip, diğer 12 tanesini de aynı seviyeye getirerek kapattılar. Bunu halkın onu bulamamaları için yapmışlardı.” (el-Bidaye ve’n-Nihaye, 2/49 Kıssa “sahih”tir.)
İslam, insanların şirke bulaşmaması için yanlışa kapı aralayabilecek her uygulamanın önüne set çekmiştir. Bu “sedd-i zerîa” şeklinde formüle edilmiş ve her dönemde uygulanagelmiş bir yöntemdir.
İnsanların şirke bulaştıkları alanlardan birisi de hiç şüphesiz “kabirler”dir. Kabirler, kendisine yanlış bir usulle yönelindiğinde şirkin yuvası haline geliverirler. Bunu çok iyi bilen Ashab-ı Kiram, işte bu harika uygulamasıyla hem bize hem de tüm insanlığa müthiş bir örneklikte bulunmuştur.
Keşke kabir sevdalıları bu uygulamanın mahiyetini bir anlasa!