Allah’ın emirlerini yasak, yasaklarını da serbest bırakma konusunda liderlere, emirlere, yöneticilere itaat etmek kişinin akidesinin fesada uğratan tehlikeli hususlardan birisidir. Daha orijinal bir ifadeyle söyleyecek olursak; helali haram, haramı da helal yapanlara, yani Allah’ın hükümlerini hiçe sayan ve bunlara alternatif olması için kanun çıkaran tağutlara itaat etmek insanı dinden çıkarır. Bu, basite alınacak veya tolore edilebilecek bir konu değildir.
Bunun Kur’ân ve Sünnet’ten onlarca delili vardır. İlgili kaynaklara müracaat edenler bu delilleri rahatlıkla görebilirler. Ama ben burada vurucu olması bakımından iki tanesine yer vermek istiyorum. Umarım bu konuda eksikliği veya kafa karışıklığı olanlara faydalı olur.
❶ Rabbimiz şöyle buyurur:
اِنَّ الَّذٖينَ ارْتَدُّوا عَلٰٓى اَدْبَارِهِمْ مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْهُدَى الشَّيْطَانُ سَوَّلَ لَهُمْؕ وَاَمْلٰى لَهُمْ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوا لِلَّذٖينَ كَرِهُوا مَا نَزَّلَ اللّٰهُ سَنُطٖيعُكُمْ فٖي بَعْضِ الْاَمْرِ
“Kendileri için hidayet yolu belli olduktan sonra irtidat edenleri/mürted olanları, şeytan aldatıp peşinden sürüklemiş ve kendilerini boş ümitlere düşürmüştür. Bu, onların Allah’ın indirdiğini beğenmeyen kimselere ‘Bazı işlerde size itaat edeceğiz’ demeleri sebebiyledir. (Muhammed, 25, 26)
Âyet o kadar açık, o kadar nettir ki, hiçbir te’vile ve yoruma ihtiyaç bırakmamaktadır.
Âyette mevzu bahis edilen bu kimseler, İslam’a girdikten ve hidayet yolu kendilerine belli olduktan sonra sırf Allah’ın indirdiği yasalardan hoşlanmayan kimselere:
سَنُطٖيعُكُمْ فٖي بَعْضِ الْاَمْرِ
“Bazı işlerde size itaat edeceğiz” dediklerinden dolayı mürted kabul edilmiş ve dinden çıktıklarına hükmedilmiştir.
Şimdi Allah için soruyorum:
Sizlere bazı konularda itaat edeceğiz diyen kimselerin hali bu ise, peki ya sizlere her konuda itaat edeceğiz diyenlerin hali nasıl olur?
Böyleleri irtidat hükmünü hak etmeye onlardan daha müstahak değil midirler?
Elbette daha çok müstahaktırlar.
Bu gün, ikrah dışı hangi gerekçeyle olursa olsun küfrün kanunlarına itaat edenler, her ne kadar iman iddiasında bulunsalar da küfre girmekten kendilerini kurtaramazlar. Onların iman iddiaları da kendilerinden kabul edilmez; zira iman ile küfür asla bir arada bulunamaz. Onların kâfirlere itaat etmesi, haddi zatında kalplerinin kökten bozuk olduğuna delâlet etmektedir. Kalpleri kökten fesada uğrayanlar da iman etmiş sayılmazlar.
❷ Rabbimiz şöyle buyurur:
وَاِنْ اَطَعْتُمُوهُمْ اِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ
“Eğer onlara itaat ederseniz (o zaman) hiç kuşkusuz siz de müşrik olursunuz.” (En‘am, 121)
En’am Sûresi 121. âyette yer alan ifade de bu konunun bir başka delilidir.
Allah Teâlâ ölmüş hayvanın etini yemeyi yasaklayınca Mekkeli müşrikler Müslümanlara “Ölmüş hayvanı siz öldürünce (kesince) helal oluyor da Allah (tabiî bir ölümle) öldürünce niye helal olmasın?” diye itirazda bulundular. Bu itiraz karşısında bazı Müslümanların kalbinde bir şüphe hali belirdi. Bunun üzerine Allah Teâlâ bu ayeti indirdi.[1]
Âyet, Allah haram kılmış olmasına rağmen ölü hayvan etini bu gerekçeye istinaden yiyen kimselerin şirke düşeceklerini bildirmektedir. Çünkü böylesi bir tavır, teşri konusunda müşriklere itaat etme kapsamındadır. İbn-i Kesir rahimehullah der ki:
“Eğer siz Allah’ın şeriatından başkalarının sözlerine döner ve bunu Allah’ın emrinin önüne geçirirseniz –ki bu şirktir‒ bu durumda sizler de müşrik olursunuz.”[2]
İbn-i Kesir’in bu tahlili oldukça önemlidir; zira bir konuda Allah’ın şeriatını bir kenara koyup başkalarının görüşlerini O’nun buyruklarının önüne geçirmek kelimenin tam anlamıyla şirktir. Ve böyle yapanlar –kim olursa olsun ve hangi çağda yaşarsa yaşasın– müşrik olmuşlardır.
Allah’ın verdiği bu hükmün illeti oluştuğunda günümüzde de bu hataya düşenlere aynı hükmü verebiliriz. Yani Allah’ın haram kıldığı şeyleri çıkardıkları yasa ve kanunlarla serbestleştirenlere veya emrettiklerini çıkardıkları yasa ve kanunlarla yasaklayanlara itaat edip destek verenler… Bunlar, teşri konusunda yapmış oldukları bu itaatle küfre girmiş ve dinden çıkmışlardır. Kabul etseler de etmeseler de…
Allah bizleri, teşri meselesinde tağutlara yardımcı olmaktan uzak kılsın ve halkımıza bunu gereği gibi anlamayı nasip etsin.
[1] Bkz. Tefsiru’l-Kur’ani’l-Azîm, 2/231.
[2] Aynı yer.