Tabiînin büyüklerinden Muhammed b. Vasi‘ isminde bir zat var. Bu zat, satmak için eşeklerinden birisini günün birinden pazara çıkarır. Derken satın alma niyetiyle adamın birisi yanına gelir ve ona:
–Sen bu hayvanı bana uygun görüyor musun, der.
Bunun üzerine Muhammed b. Vasi‘ rahimehullah, hem adama hem de ondan sonra gelecek nesillere bir öğreti mahiyetinde şu harika sözünü söyler:
“Kardeşim, eğer ben onu sana uygun görmeyecek olsaydım onu sana satmaz/satmak için buraya getirmezdim!”
Bu olay bize ne anlatıyor?
Bu olay bize şunu anlatıyor: Müslüman, kendisi için istemediği bir şeyi kardeşi için de istemez. Müslüman, kendisine yakıştırmadığı eşyaları kardeşlerine de yakıştırmaz.
Bu, Müslümanların dikkat etmesi gereken Nebevî bir düsturdur aynı zamanda.
Bu gün maalesef bazı kardeşler, kendilerine ve yakınlarına uygun görmedikleri elbise, ayakkabı ve benzeri eşyaları muhtaç gördükleri din kardeşlerine veriyor, bunu onlara yakıştırıyorlar!
Sizce bu –bırakın Müslüman’ı– insan olan birisine yakışık alan bir tutum mudur?
Cevabı sizde kalsın…