Kur’ân ve Sünnet’te küfür lafzı kullanılarak ortaya konulan bir haram, Kur’ân ve Sünnet’te küfür lafzıyla isimlendirilmeyen bir haramdan daha büyük bir günahtır.
Bilindiği üzere Kur’ân ve Sünnet’te bazı günahlar için “ma’siyet” lafzı kullanılmışken, bazı günahlar için de “küfür” lafzı kullanılmıştır. Evet, bazen günaha küfür denilmiştir. Ama bu dinden çıkarmayan küçük küfür anlamındadır. Örneğin:
• Allah’tan başkası adına yemin etmek,
• Nesebe sövmek,
• Ölüye feryat ederek ağlamak,
• Kadınlara arkadan yaklaşmak,
• Bir mü’minle savaşmak,
• Kocaya nankörlük etmek…
Bunlar hep “küfür” lafzı kullanılarak hükme bağlanmıştır.
PEKİ, BUNUN SEBEBİ NEDİR?
Bunun sebebi, küfür lafzıyla hükme bağlanan haramların, küfür lafzı kullanılmadan hükme bağlanan haramlardan daha büyük bir günah olduğuna dikkat çekmektir.
Mesela Allah ve Rasûlü; hırsızlık yapmak, yalan söylemek ve içki içmek gibi ma’siyetlerin günah oluşunu ifade ederken onlar için “bunlar küfürdür” dememişlerdir. Ama Allah’tan başkası adına yemin etme, müslümana silah çekme ve ölüye feryat ederek ağlama gibi günahları zikrederken onlar için “bunlar küfürdür” demişlerdir.
Yine zina etmek Allah ve Rasûlü tarafından haram kılınmıştır. Ama bunun haram oluşu küfür lafzı ile ifade edilmemiştir. Allah’tan başkasına yemin etmek de haram kılınmıştır. Ancak bunun haramlığı küfür lafzıyla ifade edilmiştir. Sonuç olarak zina yapmak da haramdır, Allah’tan başkasına yemin etmek de… Ancak birisi küfür lafzıyla hükme bağlandığı için diğerinden daha büyük bir günah sayılmıştır.
İşte bu incelikten anlıyoruz ki, Kur’ân ve Sünnet’te kendisine küfür lafzı iliştirilerek zikredilen günahlar, kendisine küfür lafzı iliştirilmeden zikredilen günahlardan daha büyük bir günahtır.
Bu fark, gerçekten de önemli ve ilmî bir nüktedir.
Şeyh Muhammed b. İbrahim “Tahkîmu’l-Kavânîn” adlı kıymetli eserinde bu gerçeğe şöyle temas etmiştir:
“Allah’ın, kendi kitabında küfür olarak isimlendirdiği bir günah, küfür olarak isimlendirmediği bir günahtan daha büyüktür.”[1]
Dolayısıyla küçük küfür olduğu söylenen her bir günah, normal günahlardan daha büyük bir suçtur. Bunu böyle bilmek ve nassları bu çerçevede anlamak, anlamlandırmak gerekir.
[1] Bkz. sf. 74