Kur’ân “artıran” ve “eksilten” bir kitaptır.
وَنُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ مَا هُوَ شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ وَلَا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَسَارًا
“Biz Kur’ân’dan, müminler için şifa ve rahmet olacak şeyler indiririz. O, (Kur’ân), zâlim olanların ise ancak zararını artırır.” (İsra, 82)
Kur’ân, gerçekten iman etmiş olan insanların imanlarını, hidayetlerini, takvalarını, sebatlarını, yakinlerini, Allah’a olan bağlılık ve yakınlıklarını artırır. İman etmeyenlerin ise zararlarını, hüsranlarını, azgınlıklarını, küfürlerini, sapkınlıklarını, nefretlerini, Allah’a olan uzaklıklarını artırır.
Bir de iman ettiği halde Kur’ân’la düzgün bir iletişim kurmayanlar var. Peki, Kur’ân, onların neyini artırır?
Bu sorunun cevabını sen kendi nefsinde ara. Düşün, taşın, dert edin… Ama mutlaka doğru cevabı bulmaya çalış.
Ama ben yine de ipucu olması açısından sana Katâde rahimehullah’ın şu muhteşem sözünü naklederek yardımcı olmaya çalışayım. Eğer onu güzelce tefekkür edersen belki de aradığın cevabı bulursun. O der ki:
ما جالس أحد القرآن إلا قام عنه إما بزيادة أو نقصان
“Bir kimse Kur’ân okumak için oturduğunda onun başından mutlaka ya bir artış ya da bir eksilme ile kalkar.”[1]
Yani ya kâr elde ederek ya da zarar elde ederek kalkar.
Kur’ân’ın başına her oturduğumuzda Allah için şu soruyu mutlaka soralım: “Acaba Kur’an’ın başına oturmadan önceki halimden daha iyi bir hal ile mi kalktım, yoksa daha kötü bir halle, hiçbir değişikliğe uğramadan mı?”
Hangisi?
Bu soru, Kur’ân’dan daha iyi istifade edebilmek için çok önemlidir.
Bu hayati soru, belki de Kur’ân okuyup bir türlü değişemeyenleri değiştirecek o önemli sırrı içinde barındırmaktadır.
Vallahi bu kadar önemli bir sorudur.
Sen daha bu soruyu sormaya başlamadın mı?
[1] Ğurbetu’l-Kur’an, sf. 36