Şimdi günlerdir hiçbir şey yememiş, ağzına bir lokma dahi almamış bir adam düşünün… Bu adam yemek yememekten dolayı öldü ölecek. Tam kendinden geçtiği sırada yakınına son derece mükellef bir sofra getiriliyor. Sofrada üzerinde hâlâ dumanı çıkan harika bir kebap, kebabın yanında lezzetine lezzet katacak tüm garnitür ve nevaleler var. Ama problem şu ki, sofra adamın önüne değil, biraz ötesine konuluyor…
Şimdi soru şu: Bu adamın “kebap, kebap, kebap…” demesi ve başka hiçbir şey yapmadan sadece dili ile kebabın gelmesini istemesi kendisine bir fayda sağlar mı?
Ya da şöyle soralım: Böyle söylemeyi yüzlerce kez tekrar etse, bu onun açlığının sona ermesinde yardımcı olur mu?
Herhalde bu soruya verilecek tek bir cevap vardır, o da “hayır” demektir. Zira adamın sadece “kebap” demesinin kendisine bir fayda vermeyeceği her akıl sahibinin ortak kanısıdır. Bunun aksini söylemek zevi’l-ukûl için mümkün değildir.
Simdi bir soru daha soralım: Peki adamın yakınına konulan bu kebabın adama fayda sağlaması nasıl olur?
El-cevap: Kebabın adama fayda sağlaması ancak yerinden kalkıp, kebaba giderek onu yemesi ile mümkün olur…
Şimdi bu örneği bizlerin Cennet vesilesi olan “lâ ilâhe illallâh” kelimesi üzerinde düşünelim… Malum ki lâ ilâhe illallâh’ın bizden yapmamızı istediği bir takım eylemler, bir takım ameller var. Bu kelime bunları bizden mutlaka talep ediyor. Şimdi bunları yerine getirmeden biz onu sadece dilimizle telaffuz etsek, bu bize ne sağlar, ne fayda verir? Hatta sabahlara kadar elimize binlik tesbihler alıp, milyonlarca kez onu mücerred bir şekilde söylesek, bunun ne faydası olur?
Aç adamın “kebap” demesi onu yemek için bir gayet ortaya koymadan nasıl ki onun açlığını gidermiyor, yani ona fayda vermiyorsa, bir insanın “lâ ilâhe illallâh” demesi de onun gereklerini ve ondan istediği şeyleri yapmaksızın ona bir fayda vermeyecektir. Çünkü muhtevasına iman etmeksizin ve onun gereklerini pratik hayatta uygulamaksızın bu kelimeyi sadece söylemiş olmak İslam nazarında hiçbir şey ifade etmemektedir. Önemli olan söylenen şeyin gereğini yerine getirmektir.
O zaman bu sözle Cennet’e gitmeyi arzu eden her insanın burada yapması gereken şey; lâ ilâhe illallâh sözünün muhtevasını, kendisinden neler istediğini ve kendisine ne gibi sorumluluklar yüklediğini samimiyetle öğrenmektir. Bunları öğrendikten sonra bu kelime ona bir bilinç kazandıracaktır. İşte bu bilinçle bir insan “lâ ilâhe illallâh” derse, o zaman o kelime ona fayda verecektir.
Şu halde gelin, lâ ilâhe illallâh kelimesi ne anlama geliyor ve bizden nasıl inanmamızı istiyor kısaca öğrenelim:
Lâ ilâhe illallâh demek, eşittir:
•Allah’tan başka kanun koyabilen bir varlık yoktur,
•Allah’tan başka her egemenlik iddia eden şahsın/kurumun egemenliğini reddediyorum,
•Egemenlik bütünüyle ve kayıtsız-şartsız Allah’ındır, demektir.
Yine Lâ ilâhe illallâh demek, eşittir:
•Benim hayatıma Allah’tan başkaları karışamaz,
•Yani benim hayat düzenimi Allah’tan başkaları belirleyemez,
•Ev hayatımın, iş hayatımın, siyasî ve sosyal hayatımın kural ve nizamlarını yalnızca Allah tayine eder, demektir.
Yine Lâ ilâhe illallâh demek, eşittir:
•İbadet ve itaatimi yalnız Allah hak eder,
•Duamı yalnız Allah’a yaparım,
•Yardımı ancak O’ndan beklerim,
•Medeti sadece ondan isterim, demektir.
İşte bir insan bu şekilde ve bu anlamların kabulü bilinciyle “lâ ilâhe illallâh” derse, o zaman bu kelime ona fayda verir ve Peygamberimizin “Kim lâ ilâhe illallâh derse Cennet’e girecektir” sözü o kul için tecelli eder. Ama gereklerini yerine getirmeksizin sadece toplumundan görerek edindiği bir aşinalık neticesinde söylerse –kimse kusura bakmasın– o zaman bu kelime o kula fayda vermeyecek ve onun Cennet vesile solmayacaktır. Zira cennet ucuz değildir.
“Dikkat edin, Allah’ın ticaret için ortaya koyduğu malı (cennet) çok pahalıdır, dikkat edin, Allah’ın ticaret için ortaya koyduğu mal ise cennettir.” (Tirmizî, 2450)