Öğüt verenleri sevmemek, nasihat edenlerden hoşlanmamak mü’minlerin değil; bilakis kâfirlerin, zalimlerin ve peygamber düşmanlarının ahlâkıdır. Rabbimiz şöyle buyurur:
فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبّٖي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَا تُحِبُّونَ النَّاصِحٖينَ
“Sâlih onlardan yüz çevirdi ve şöyle dedi: Ey kavmim! Andolsun ki ben size Rabbimin vahyettiklerini tebliğ ettim ve size öğüt verdim; fakat siz öğüt verenleri sevmiyorsunuz.” (Araf, 79)
Müslüman, yerine getirmekte zorlansa da hakkı söyleyenlerden asla nefret etmez.