Bazen Tevhidî çizgide olmayan insanların güzel sözlerini naklettiğimizde bazı kardeşlerimiz hemen
“Niye müşriklerin sözlerini naklediyorsunuz?” diyerek serzenişte bulunuyor, hatta kızıyorlar. Ben bu konuda onlara şunu söylemek isterim:
Güzel ve faydalı bir sözü, eğer aktarılması fayda sağlayacaksa aktarmakta İslamî açıdan bir sakınca yoktur. Çünkü Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem de müşrik şâirlerin bazı sözlerini nakletmiş ve onları övmüştür.
Sözgelimi, Buhari’de geçtiği üzere şâir Lebid’in şu müthiş sözünü: “Hiçbir şairin ağzından bundan daha doğru bir söz çıkmadı” diyerek övdükten sonra nakletmiştir:
ألا كُلُّ شيءٍ ما خَلا الله باطِلُ
“İyi bilin ki Allah’tan başka her şey bâtıldır,
Bu sözün devamı şu şekildedir:
وكلُّ نعيمٍ لا مَحالة َ زائِل
“Her nimet de şüphesiz zevâle mahkûmdur.”
Bu gün de bazı şairlerin sözleri var ki, anlatmak istediğiniz meseleyi başka bir söze hâcet bırakmayacak şekilde çok güzel özetlemektedir. O sözü konuşmanızın arasında derc ettiğinizde –tabir yerindeyse– “cup” diye oturmaktadır.
Sizin onu nakletmeniz, adamı her yönden tasdik ve tasvîp ettiğiniz anlamına gelmez. Siz sadece sözün güzelliğine vurgu yapmışsınızdır ki, bu da gayet normaldir.
Dolayısıyla, bir şeyi eleştirirken, tenkit ederken onun kesin yanlış olduğunu bildikten sonra eleştirmeniz gerekir. Aksi halde yaptığınız bu şey kalp kırar, gönül zedeler.
Bu gibi meselelerde hamasetli olmak doğru değildir.