Rasulullah sallallâhu aleyhi ve sellem, Selman radıyallâhu anh ile Ebu’d-Derdâ radıyallâhu anh’ı birbirine kardeş yapmıştı.
Bir gün Hz. Selmân, kardeşi Ebu’d-Derdâ’yı ziyarete gitti ve dostunun hanımını bakımsız elbiseler içinde görünce (1) çok şaşırarak:
—Bu ne hâl, diye sordu. Ümmü’d-Derdâ:
—Kardeşin Ebu’d-Derdâ’nın dünyaya (ve bir eşe) ihtiyacı kalmadı ki, karşılığını verdi.
Biraz sonra Ebu’d-Derdâ gelerek Selmân’a yemek ikram etti. Selmân onun da kendisiyle birlikte yemesini isteyince Ebu’d-Derdâ, “Ben oruçluyum.” dedi. Ancak Selmân, “Sen yiyene kadar ben yemeyeceğim!” deyince Ebu’d-Derdâ, nafile olan orucunu bozarak yemeğe katıldı.
SELMÂN, O GECE EBU’D-DERDÂ’NIN MİSAFİRİ OLDU.
Ebu’d-Derdâ, gecenin bir yarısında erkenden namaza kalkmıştı. Bu durumu fark eden Selmân, onun yatıp uyumasını istedi. Bir süre sonra tekrar namaza kalkan Ebu’d-Derdâ’yı Hz. Selmân yine uyuması konusunda ikaz etti. Gecenin sonuna doğru Selmân radıyallâhu anh, Ebu’d-Derdâ’yı “(Haydi), şimdi kalk.” diyerek uyandırdı ve ikisi birlikte namaz kıldılar.
Namaz sonrasında Selmân, Ebu’d-Derdâ’yı karşısına alarak kardeşlik hakkından doğan şu samimi uyarıda bulundu:
إنَّ لِرَبِّكَ عَلَيْكَ حَقًّا، ولِنَفْسِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، ولأَهْلِكَ عَلَيْكَ حَقًّا، ولضَيفِكَ عليك حقًّا فَأَعْطِ كُلَّ ذِي حَقٍّ حَقَّهُ
“Kardeşim, Rabbinin senin üzerinde hakkı vardır. Nefsinin senin üzerinde hakkı vardır. Ailenin senin üzerinde hakkı vardır. Misafirinin senin üzerinde hakkı vardır. Sen, her hak sahibine hakkını ver.”
Sonra Rasûlullah’a geldiler ve olayı anlattılar…
Rasûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem onlara ne dedi?
صدَقَ سَلْمانُ
“Selman doğru söylemiş”… (Buhârî, Savm, 51)
——————————————————
Bu olaydan çıkarılacak birçok ders olmakla birlikte ben sadece şu noktasına dikkat çekmek istiyorum:
Samimi kardeşler, birbirini Allah için seven dostlar, yeri geldiğinde ve şartlar elverdiğinde birbirlerinin evlerinde rahatlıkla kalabilmelidirler. Bu, sahabe arasında yaygın olan bir uygulama olmakla birlikte maalesef bu gün unutulmaya yüz tutmuş bir uygulamadır.
Ben, bir kardeşimin evinde kalmaktan çekiniyor ve kendimi evimdeymiş gibi rahat hissedemiyorsam, orta samimi bir kardeşlikten söz etmek mümkün değildir.
——————–
DİPNOT
(1) Bu olay, hicab ayeti gelmeden önce vuku bulmuştur. Hicab ayeti geldikten sonra artık erkeklerle kadınlar birbirlerini bu şekilde görememişlerdir.