0:00 İntro
0:12 Mukaddime
3:58 Hz. Ebu Bekir’in Rasulullah Sevgisi
Ebu Bekir (ra) şöyle anlatıyor: “Ben Allah Rasulü (sav) ile birlikte hicret
yolculuğundaydım. Mekke’den Medine’ye doğru, müşrikler peşimizde, biz de Allah yolunda hicret ediyorduk. Bir ara öyle susadım öyle susadım ki o susuzluğum sebebiyle bir şeyler aramaya başladık ve süt bulduk. Ben Peygamber (sav)’e kabıyla birlikte sütü getirdim ve dedim ki: ‘İç ey Allah’ın Rasulü (sav).’ Allah Rasulü (sav) başladı içmeye. Vallahi o içti ben doydum.” Öyle sevmiş ki Rasulullah (sav)’i, tıpkı bir annenin çocuğunu sevdiği gibi. Biliyorsunuz bir anne çocuğunu gerçekten sevdiğinde onun yemesiyle kendisi doyar. Mesela benim annem küçükken hep bunu derdi. ‘Yavrum sen yiyince ben doyuyorum’ derdi. Bunu mutlaka sizin anneleriniz de söylemiştir. Ana yüreği böyledir. Ebu Bekir (ra) tıpkı bir annenin çocuğunu sevdiği gibi Rasulullah (sav)’i sevmiştir. “O içti ben doydum” diyor.
8:41 Hz. Ali’nin Rasulullah Sevgisi
Bir gün diyorlar ki: “Allah Rasulü (sav)’e ona sevginiz nasıldı ey Ali? Nasıl severdiniz Peygamberimiz (sav)’i?” Ali (ra) dedi ki: “Allah Rasulü (sav) bize mallarımızdan da çocuklarımızdan da babalarımızdan da analarımızdan da daha sevimliydi. Biz Rasulullah (sav)’i bunlardan daha çok severdik. Susuzluktan yanan bir insana soğuk su nasıl sevimli geliyorsa Allah Rasulü (sav) bize ondan daha sevimli gelirdi.” Böyle sevmişler.
9:32 Hz. Bilal’in Rasulullah Sevgisi
Bilal (ra), Allah Rasulü (sav)’in müezzini. Yıllarca Allah Rasulü (sav)’in mescidinde müslümanları namaza çağırmış. Sesi yanık birisiymiş. Güzel bir sesi varmış. Allah Rasulü (sav) vefat ettikten sonra Medine’de bir daha ezan okuyamamış. Niye okuyamamış biliyor musunuz? “Eşhedu enne Muhammeden Rasulullah” dediğinde sözler boğazına düğümlenir, kitlenirmiş. Sonra başlarmış ağlamaya. Bir türlü “Muhammedun Rasulullah” diyemezmiş. Bir defa, iki defa, üç defa, bakmış ki okuyamayacak. Yani artık bu işi Allah Rasulü (sav)’in vefatından sonra yapamayacak. Vazgeçmiş, izin almış müminlerin emirinden. Demiş ki: “Ben mücahitlerin karargahı olan Şam’a, mücahitlerin yanına katılmak istiyorum.” Ona izin verilmiş ve gitmiş. Sonra kardeşler, aradan yıllar geçmiş. Yıllar sonra Bilal (ra) tekrar Medine’ye gelmiş. Medine’ye geldiğinde varmış Allah Rasulü (sav)’in mescidine. Artık bir öğlen veya bir ikindi ne zamansa işte. Başlamış ezan okumaya. Yine “Muhammedun Rasulullah” demeye gelince kitlenmiş. Fakat işin ilginç yanı onun sesini duyan sahabeler zannetmişler ki Rasulullah (sav) mescidde. Kardeşler herkes ağlamış. Nasıl bir manzara düşünün yani. Öyle sevmiş ki Muhammedun Rasulullah diyememiş. Subhanallah. Ne zaman ezanda oraya gelirse kitlenmiş, boğazına düğümlenmiş o sözler. Böyle laf olsun diye değil, hakikaten sevmiş.
12:12 Mus’ab b. Umeyr’in Rasulullah Sevgisi
Mus’ab b. Umeyr Allah Rasulü (sav)’e aşık birisi. Vallahi çok sevmiş. Öyle sevmiş ki, biraz sonra örneği okuyunca inanamayacaksınız Subhanallah. Anasından babasından her şeyinden fazla sevmiş. Biliyorsunuz Allah Rasulü (sav) Mus’ab (ra)’ı dilinin tatlılığından, kapasitesinin güzelliğinden, insanları etkilemesinden dolayı Medine’ye davetçi olarak göndermişti. Mus’ab (ra) gitti. Görevini en güzel şekilde ifa etti. Hakikaten insanları davet etti ve bir yılda Medine’yi Rasulullah (sav)’e hazırladı. Sonra Allah Rasulü (sav)’e rapor vermek için, Medine’nin halini arz etmek için Mekke’ye geldi. Mekke’ye geldiğinde annesi onun geldiğini duydu. Ama ilginç bir şey ki Mus’ab (ra) Mekke’ye geldiğinde annesinin yanına değil de önce Rasulullah (sav)’in yanına, sevgilisinin yanına gitmişti. Annesi onun kendisine değil de Muhammed (sav)’in yanına gittiğini duyunca yanına geldiğinde ona dedi ki: “Ey isyankar çocuk! Sen benim bulunduğum bir şehre geleceksin de benden başlamayacaksın öyle mi?” Unutmayın bakın Mus’ab b. Umeyr annesine çok itaatkar birisiydi. Ne dedi biliyor musunuz? “Ben Allah’ın Peygamberinden önce hiçbir kimseye ziyarete gidecek değilim.” Neden? Seviyor da ondan. En çok kimi seviyorsan ondan başlarsın. Anan bile sana daha sevimli değilse tabi ki gitmezsin. En çok kimi seviyordu? Allah Rasulü (sav)’i seviyordu ve ondan başladı. (…)
#Sevgi #Sahabe #ibrahimgadban
0:12 Mukaddime
3:58 Hz. Ebu Bekir’in Rasulullah Sevgisi
Ebu Bekir (ra) şöyle anlatıyor: “Ben Allah Rasulü (sav) ile birlikte hicret
yolculuğundaydım. Mekke’den Medine’ye doğru, müşrikler peşimizde, biz de Allah yolunda hicret ediyorduk. Bir ara öyle susadım öyle susadım ki o susuzluğum sebebiyle bir şeyler aramaya başladık ve süt bulduk. Ben Peygamber (sav)’e kabıyla birlikte sütü getirdim ve dedim ki: ‘İç ey Allah’ın Rasulü (sav).’ Allah Rasulü (sav) başladı içmeye. Vallahi o içti ben doydum.” Öyle sevmiş ki Rasulullah (sav)’i, tıpkı bir annenin çocuğunu sevdiği gibi. Biliyorsunuz bir anne çocuğunu gerçekten sevdiğinde onun yemesiyle kendisi doyar. Mesela benim annem küçükken hep bunu derdi. ‘Yavrum sen yiyince ben doyuyorum’ derdi. Bunu mutlaka sizin anneleriniz de söylemiştir. Ana yüreği böyledir. Ebu Bekir (ra) tıpkı bir annenin çocuğunu sevdiği gibi Rasulullah (sav)’i sevmiştir. “O içti ben doydum” diyor.
8:41 Hz. Ali’nin Rasulullah Sevgisi
Bir gün diyorlar ki: “Allah Rasulü (sav)’e ona sevginiz nasıldı ey Ali? Nasıl severdiniz Peygamberimiz (sav)’i?” Ali (ra) dedi ki: “Allah Rasulü (sav) bize mallarımızdan da çocuklarımızdan da babalarımızdan da analarımızdan da daha sevimliydi. Biz Rasulullah (sav)’i bunlardan daha çok severdik. Susuzluktan yanan bir insana soğuk su nasıl sevimli geliyorsa Allah Rasulü (sav) bize ondan daha sevimli gelirdi.” Böyle sevmişler.
9:32 Hz. Bilal’in Rasulullah Sevgisi
Bilal (ra), Allah Rasulü (sav)’in müezzini. Yıllarca Allah Rasulü (sav)’in mescidinde müslümanları namaza çağırmış. Sesi yanık birisiymiş. Güzel bir sesi varmış. Allah Rasulü (sav) vefat ettikten sonra Medine’de bir daha ezan okuyamamış. Niye okuyamamış biliyor musunuz? “Eşhedu enne Muhammeden Rasulullah” dediğinde sözler boğazına düğümlenir, kitlenirmiş. Sonra başlarmış ağlamaya. Bir türlü “Muhammedun Rasulullah” diyemezmiş. Bir defa, iki defa, üç defa, bakmış ki okuyamayacak. Yani artık bu işi Allah Rasulü (sav)’in vefatından sonra yapamayacak. Vazgeçmiş, izin almış müminlerin emirinden. Demiş ki: “Ben mücahitlerin karargahı olan Şam’a, mücahitlerin yanına katılmak istiyorum.” Ona izin verilmiş ve gitmiş. Sonra kardeşler, aradan yıllar geçmiş. Yıllar sonra Bilal (ra) tekrar Medine’ye gelmiş. Medine’ye geldiğinde varmış Allah Rasulü (sav)’in mescidine. Artık bir öğlen veya bir ikindi ne zamansa işte. Başlamış ezan okumaya. Yine “Muhammedun Rasulullah” demeye gelince kitlenmiş. Fakat işin ilginç yanı onun sesini duyan sahabeler zannetmişler ki Rasulullah (sav) mescidde. Kardeşler herkes ağlamış. Nasıl bir manzara düşünün yani. Öyle sevmiş ki Muhammedun Rasulullah diyememiş. Subhanallah. Ne zaman ezanda oraya gelirse kitlenmiş, boğazına düğümlenmiş o sözler. Böyle laf olsun diye değil, hakikaten sevmiş.
12:12 Mus’ab b. Umeyr’in Rasulullah Sevgisi
Mus’ab b. Umeyr Allah Rasulü (sav)’e aşık birisi. Vallahi çok sevmiş. Öyle sevmiş ki, biraz sonra örneği okuyunca inanamayacaksınız Subhanallah. Anasından babasından her şeyinden fazla sevmiş. Biliyorsunuz Allah Rasulü (sav) Mus’ab (ra)’ı dilinin tatlılığından, kapasitesinin güzelliğinden, insanları etkilemesinden dolayı Medine’ye davetçi olarak göndermişti. Mus’ab (ra) gitti. Görevini en güzel şekilde ifa etti. Hakikaten insanları davet etti ve bir yılda Medine’yi Rasulullah (sav)’e hazırladı. Sonra Allah Rasulü (sav)’e rapor vermek için, Medine’nin halini arz etmek için Mekke’ye geldi. Mekke’ye geldiğinde annesi onun geldiğini duydu. Ama ilginç bir şey ki Mus’ab (ra) Mekke’ye geldiğinde annesinin yanına değil de önce Rasulullah (sav)’in yanına, sevgilisinin yanına gitmişti. Annesi onun kendisine değil de Muhammed (sav)’in yanına gittiğini duyunca yanına geldiğinde ona dedi ki: “Ey isyankar çocuk! Sen benim bulunduğum bir şehre geleceksin de benden başlamayacaksın öyle mi?” Unutmayın bakın Mus’ab b. Umeyr annesine çok itaatkar birisiydi. Ne dedi biliyor musunuz? “Ben Allah’ın Peygamberinden önce hiçbir kimseye ziyarete gidecek değilim.” Neden? Seviyor da ondan. En çok kimi seviyorsan ondan başlarsın. Anan bile sana daha sevimli değilse tabi ki gitmezsin. En çok kimi seviyordu? Allah Rasulü (sav)’i seviyordu ve ondan başladı. (…)
#Sevgi #Sahabe #ibrahimgadban